วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

บทที่ 1 นกน้อยในกรงทอง



ความโหดร้ายต่อจากนี้เป็นสิ่งที่ตัวคริสเองไม่ต้องการให้มันเกิด  เมื่อตัวเขาเองยังไม่พร้อมที่จะรับมัน และไม่อย่างที่จะรับอารมณ์ของซาตานในตัวของอีกคน  ถึงแม้ในสมองพยายามตะโกนร้องบอกให้ปฏิเสธ แต่ร่างกายนั้นกลับคุ้นชินและตอบรับกับสัมผัสของอีกคน


ริมฝีปากหยักทาบทับลงมากับริมฝีปากของอีกคน กดทับมันด้วยแรงอารมณ์ที่กรุ่นของข้างใน ส่งผ่านความรู้สึกที่มีให้อีกคนได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเขากำลังกริ้วกราดและพร้อมจะทำลายทุกอย่างให้พังลง



ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปากโดยมีอีกสิ้นพยายามหนี แต่ถึงกระนั้นพื้นที่ในปากมันคงจะแคบเกินไปเมื่อหนีไปทางไหนก็เหมือนจะจนมุม มีทางเดียวคือต้องโต้ตอบ  สัมผัสที่คุ้นเคยและเสียงซ่านแล่นจากโพรงปากสู่ส่วนต่างๆให้ขนอ่อนให้ลุกพรืด  มือที่ใช้ปิดกั้นทางหนีของร่างข้างใต้ เริ่มทำหน้าที่ใหม่  ปลายนิ้วทั้งห้าดึงร้นชายเสื้อให้สูงขึ้นก่อนจะส่งความร้อนจากฝ่ามือสู่ร่างข้างใต้ให้หลงใหลจนต้องครางออกมา


แควะ!



เสียงผ้าที่ถูกดึงจนขาดบวกกับความรู้สึกเย็นที่เข้ามากระทบกายทำให้คริสถึงกับเบิกตากว้าง แล้วเริ่มประท้วงอีกคนที่กำลังปล้ำจูบเขาอย่างเอาเป็นเอาตายจนตัวเขาแทบจะไม่มีอากาศหายใจ



“ทะ...เทา..อือ.อยะ..อย่า..” จากสัมผัสร้อนที่ส่งมาจากฝ่ามือที่คุ้นเคยสู่ผิวกายทำให้สีขาวกลายเป็นสีชมพูอ่อนไม่ยาก  อย่างกายที่มักจะซื่อตรงจนคนเป็นเจ้าของแทบอยากจะตายลงตรงนี้  ฝ่ามือร้อนไล่จากท้องน้อยขึ้นมาจนถึงผลเชอรี่ใช้นิ้วโป้งไล้วนอย่างแผ่วเบาสลับกับหนักแน่นเหมือนหลายคืนที่ผ่านมา  ริมฝีปากยังคงหยอกเย้ากับใบหน้าและลำคอของอีกฝ่ายให้สติที่มีหลุดลอยออกไป


“อย่า..ทำ..ตอนนี้...เทากำลังโมโห...พี่..นะ” เมื่อรู้ตัวว่าขัดขืนไม่ได้บวกกับสติที่เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของอีกคนทำให้ต้องอ้อนวอนให้อีกคนหยุด เพราะทุกครั้งที่เทาลงน้ำหนักไปที่มือทำให้เขารับรู้ได้เลยว่าตอนนี้เทาทำไปเพราะแรงอารมณ์แม้จะเป็นมือคู่เดิมที่เคยสัมผัส แม้จะเป็นริมฝีปากคู่เดิมที่เคยเคล้าคลอด้วย แต่กลับไม่ใช่ตัวตนเดิมที่ทำให้เขาหวั่นไหน


…ตัวตนในตอนนี้ของเทาทำให้คริสกลัว…


“ผมอยากกินเค้กซะแล้วสิครับ” เทาเงยหน้าผละออกจากร่างของอีกคนที่นอนหอบหายใจระรวนอยู่บนโต๊ะด้วยรอยยิ้ม ร่างกายเปลือยเปล่าที่เขาเพิ่งจัดการกระชากพลางเหลือบไปเห็นกล่องเค้กของอีกคนจนคิดไอเดียบางอย่างขึ้น


เขาหยิบกล่องเค้กขึ้นมาเปิดเผลอให้เห็นเค้กช๊อคโกแลคที่มีครีมอยู่เล็กน้อย ปากหยักยกยิ้มทีหนึ่งก่อนจะใช้มือไปปาดเอาครีมที่อยู่บนเค้กมาเต็มมือ  เขาส่งยิ้มให้อีกคนนอนแผ่อยู่ใต้ร่าง


“ทะ...เทา..จะทำ..อะไร..น่ะ”คริสทำหน้าตื่นเมื่อรับรู้ถึงรอยยิ้มของอีกฝ่าย เขาพยายามลุกขึ้นแต่อีกคนใช้ฝ่ามือข้างที่มีครีมช๊อคโกแลตผลักให้ลงไปนอนเหมือนเดิมก่อนจะใช้มือข้างนั้นละเลงไปตามอกเน้นวนรอบๆลูกเชอรี่จนอดที่จะครางรับไม่ได้
 

“ก็ผมอยากกินช๊อคโกแลค”เทาส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้อีกคนที่เริ่มจะปริ่มด้วยอารมณ์ที่ตัวเขาเป็นคนสร้างให้ มือที่ว่างจัดการถอดกางเกงตัวสวยให้ลงไปกองที่พื้น เขามองไปยังคริสน้อยที่กำลังปริ่มน้ำ มือหนาลูบไล้คริสน้อยผ่านเนื้อผ้าสีเข้มเพื่อแกล้งอีกคนให้สำลักความสุข
 

บนเนื้อสีชมพูอ่อนถูกแต่งแต้มไปด้วยสีของช๊อคโกแลตสีน้ำตาล ปากหยักก้มลงดูดกลืนช๊อคโกแลตนั้นอย่างกระหายโดยฉะเพาะลูกเบอรี่วีชมพูที่จงใจกัดมันเบาๆแล้วดูดอย่างแรงจนคนข้างใต้เด้งรับ 


“เทา...เทา...จื่..อ เ..ทา..”เมื่ออารมณ์ภายในตัวของคริสก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างโผบินขึ้นสู่ที่สูงจนเห็นปลายรุ่งร่ำไรคนที่อยู่ด้านบนก็หยุดดื้อๆซะงั้น  ดวงตาหวานเยิ้มจ้องมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจในการกระทำ แต่ก็ต้องหันหน้าหนีเมื่อเริ่มจะเข้าใจแล้วว่าอีกคนจะทำอะไร เทาจัดการช่วงล่างของตัวเองให้เปลือยเปล่า ทำให้คริสเห็นเจ้านายน้อยซะเต็มตาก่อนที่คริสจะโดนผลักลงไปอีกครั้ง  เทาจับขาทั้งสองข้างของคริสให้เกี่ยวเอวเขาไว้ แล้วประกบจูบอย่างจวบจ้วงอีกครั้ง และมือคู่นั้นก็เริ่มปลุกปั่นเปลวไฟอีกครั้งโดยการลูบไล้บีบเค้นตรงส่วนของสะโพกกับแก้มก้น


“คราวนี้ของจริงนะครับ” เมื่อรับรู้ว่าอีกคนกำลังจะตายเพราะจู่ที่ดุดันนั้นเขาก็ผละออกเพื่อพูดบางประโยคและให้อีกคนได้อากาศ


สิ้นคำเตือนไม่เท่าไร ไม่ทันที่คริสจะได้ตั้งตัว เทาน้อยก็วิ่งเข้าใส่ปากทางสีชมพูที่ฝืดเคืองเพราะไม่ได้รับการเตรียมอย่างที่ผ่านมาจนอีกคนร้องขอความเมตตา


“อ้า!!.. เทา..เจ็บ..ฮึก...อย่า...เพิ่ง..อือ...อึก..อ่ะ..เจ็บ..”เสียงขอร้องเหมือนจะขาดใจของคนไม่ได้ทำให้คนรุกร้านยอมอ่อนข้อ  เทารู้ดีว่าการใส่เข้าไปทั้งอย่างนี้จะทำให้อีกคนเจ็บและตัวเขาเองก็อาจจะขยับไม่ได้ 


แต่จะสนอะไร ในเมื่อมีเลือดค่อยหล่อลื่น

สนแค่ว่าทำยังไงให้ร่างตรงหน้าหมดแรงหนีเป็นพอ


แม้จะไม่ต้องเห็นด้วยตาแต่ความรู้สึกของผู้รับตอนนี้ก็รู้แล้วว่าด้านหลังของเขานั้นคงมีเลือดซึม  ความรู้สึกเจ็บแล่นไปตามสันหลังทั้งยังมีความรู้สึกถึงของเหลวบางอย่าง  ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าเป็นเลือด เพราะอีกคนยังไม่ได้เตรียมอะไรให้เขาเลย มันคงเป็นไปไม่ได้ที่ความรู้สึกชื้นแฉะนี้จะเป็นอย่างอื่นนอกจากเลือดของตัวเขาเอง


“อ่ะ ...ฮะ....อ่า...อ่า...อึก...เจ็บ...เทา...พี่..จะ ....เจ็บ”เขาเพียงแค่หวังว่าคนที่รุกรานเขาอย่างดิบเถื่อนนี้จะอ่อนขึ้นมาบาง  แต่เปล่าเลย  เมื่อเขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีนิลคู่นั้น มันมีแต่ความรู้สึกที่อยากจะลงโทษเขาเท่านั้น


“เจ็บหรอ ดี! เจ็บแล้วเข็ดด้วยนะ!”ไม่มีความอ่อนโยนให้ มีเพียงแรงรุกอย่างรุนแรงเท่านั้นที่ส่งเข้าไปให้อีกคน  แม้อีกฝ่ายจะขยับหนีแต่เขาก็ตรึงไว้แล้วกระแทกมันเข้าไปแรงให้สมกับความร้อนรุ่มที่รุมทำร้ายเขาอยู่ตอนนี้


“อืม....อืม....อ่า...ผมชอบจัง”เหมือนกำลังเห็นสายรุ่งอยู่รำไรเพราะความสุขที่ได้รับ ผนังอุ่นร้อนที่ทำเอาขนลุกเกรียวไปทั้งตัว รวมทั้งการบีบรัดและตอบสนองเป็นจังหวะทำให้เขาคิดว่าตัวเองเสพติดคนๆนี้แล้วแน่ๆ เขามองลงไปยังคนข้างใต้ที่มีน้ำตาคลอข้างแก้มจนน่าสงสาร ทั้งยังมือที่จิกลงไปบนโต๊ะเพื่อระบายอารมณ์  เขาไม่คิดที่จะให้อีกคนไปถึงฝั่งด้วย การร่วมรักครั้งนี้ขอเป็นเขาคนเดียวที่ไปถึงจุด


ไม่นานน้ำรักถูกปล่อยเข้าไปในตัวของร่างข้างใต้ที่จะหลับแลมิหลับแลซ้ำยังมีอาการค้างเนื่องจากไม่ได้ถูกปลดปล่อย  เป็นอย่างนี้สิถึงจะดี ราตรีนี้ยังอีกยาวสำหรับเขาและคริส


“คืนนี้ผมจะจัดกิจกรรมให้เต็มทีนะครับ” เหมือนจะสงสารที่เห็นอีกคนค้างไม่ถึงสายรุ้ง เขาเอื้อมมือไปชักรูดเจ้าคริสน้อยให้มันกลับมาสู้มืออีกครั้ง และก็เป็นดังหวังดวงตาที่ปริ่มจะหลับเบิกตากว้างพร้อมกับเสียงคราง  อารมณ์ที่ยังค้างคาเริ่มจะติดไฟอีกครั้งพร้อมกับสัมผัสจากเจ้าเทาน้อยที่อยู่ในตัวของอีกคนกำลังเรียกร้องการขยับ  ช่องทางสีหวานตอดเทาน้อยเป็นจังหวะเป็นการปลุกเร้าเทาน้อยให้กลับมาร่าเริงอีกครั้ง


เทาจับคริสให้ขึ้นมาอยู่ด้านบนส่วนตัวเทานั้นนั่งลงที่โต๊ะทำให้คริสต้องรีบคล้องคออีกคนไว้เพราะกลัวจะหงายหลัง ร่างของคนข้างบนบิดเร้าไปตามจังหวะที่เขามอบให้


“ทำให้ผมหน่อยสิ” เทาที่เหมือนจะอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อยอ้อนอีกคนให้เริ่มขยับ แค่เหมือนอีกคนจะอายจนดื้อไม่ยอมขยับทำให้มือที่ชักหยุดลงดื้อๆจนอีกคนทำสายตาไม่พอใจใส่


“พี่ทำให้ผม ผมจะทำให้พี่”เหมือนจะเป็นคำอ้อนเชิงคำสั่ง ทำให้หน้าสวยต้องรีบก้มหลบ แล้วตอบกลับไปด้วยเสียงเบา


“พี่ทำไม่เป็น” คำตอบที่ทำให้อีกคนหัวเราะลั่น เขาจับหน้าอีกคนให้มาเผชิญหน้ากับเขาก่อจะเอ่ยด้วยแววตาจริงจัง
“ถ้าพี่ทำได้เท่าไหนก็เท่านั้น แต่ถ้าให้ผมทำ....อื้ม” ไม่ต้องรอให้พูดจบ  คริสก็พอจะรู้แล้วว่าหากอยู่เฉยให้คนตรงหน้าทำเอง ตัวเขาเองแหละที่จะแย่  เขาก้มลงไปจูบอีกคนแบบเด็กน้อยเพิ่งเริ่มเรียนรู้แม้ว่าอีกคนจะสอนเขามาหลายคืนแล้ว แค่เขาก็ยังคงเป็นเด็กอนุบาลอยู่ดี


คริสค่อยๆโยกไปมาอย่างช้าพร้อมกับครางอือๆในลำคอ ดวงหน้าแหงนเชิดขึ้นไปบนเพดาน ในหัวของอีกคนไม่สามารถจะรับรู้อะไรได้อีกนอกจากความว่างเปล่าแลนความเร้าร้อนที่เขาส่งให้อีกคนที่อยู่ข้างใต้และคนข้างใต้ก็ส่งมาให้เขา  มือทั้งสองขาวางไว้บนไหล่หนาบีบมันทุกครั้งที่ความเสียวซ่านแล่นขึ้นมาจนถึงสมอง  รวมทั้งมือของอีกผ่านที่บีบเค้นไปตามตัวและคริสน้อย



“กว่านี้อีกสิ....อืม...กว่านี้อีก...”คำสั่งจากปากหยักที่ดูเหมือนจะง่ายแต่กับอีกคนนั้นไม่สามารถจะเร่งความเร็วให้ได้เท่าที่เขาต้องการ เขาจึงจับอีกคนพลิกลงมากระแทกเข้าหาตามที่ใจต้องการจนอีกคนร้องเสียงหลง



“อ้า! อ่ะ อ้า อ้า อ้า กะ..ใกล้..แล้ ... ว” คริสเอ่ยออกมาราวกับจะขาดใจพร้อมเสียงครางที่บ่งบอกถึงว่าเส้นรุ่งใกล้แค่เอื้อม


“.........อ้า........” ไม่นานเกินรอความสุขที่มากองรวมอยู่ที่ปากทางก็พุ่งออกมาจนเลอะหน้าท้องของทั้งคู่ ไม่นานคริสก็ต้องสะดุ้งเมื่อรับรู้ได้ถึงความอุ่นชื้นที่ฉีดพุ่งเข้าสู่ตนและเหมือนมันจะมีมากจนล้นออกมาแล้วไหลออกมาเปรอะเปื้อนทั่วบริเวณรอบๆ


ดวงตาของคนข้างใต้เริ่มจะหลับลงอีกครั้งเพราะความเหนื่อยล้า  แขนทั้งสองข้างกอดคอของอีกฝายไว้เริ่มจะคลายออก บ่งบอกว่าร่างตรงหน้าสิ้นเรี่ยวแรงพร้อมที่จะเข้าสู่นิทราแล้ว  แต่ก็ต้องกระตุกอีกครั้งเมื่ออีกคนดึงแก่นกายออกมาอย่างรวดเร็วแล้วกระชากเขาให้ไปยังอีกห้อง


อย่าลืมกลับไปเม้นด้วยน๊า  http://writer.dek-d.com/bumhyuk/writer/viewlongc.php?id=874044&chapter=5

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น