นกตัวน้อยๆกำลังโบยบินบนท้องฟ้าอย่างเพลิดเพลิน หลงใหลไปกับกับดักที่ถูกสร้างขึ้น
มารู้ตัวอีกที
ก็ถูกจับมัดขาไม่สามารถบินได้อย่างใจอิสระ
จนกระทั้งถูกถูกตาต้องใจใครบางหนึ่ง เชือกที่มัดอยู่ก็คลายออก
แต่ปีกแห่งอิสรภาพก็ถูกตัดออกอย่างสมบูรณ์
เมื่อเลือกที่จะเข้าเข้าไปอยู่ในกรงสีทอง
เหมือนเช่นเขาในตอนนี้
.
ผมถูกพาตัวมายังคฤหาสน์ตระกูลหวง
ผมเดินตามชายคนนั้นเขามาข้างใน เขาสั่งบ้างอย่างกับคนรับใช้ก่อนจะหันมาทางผม
“เยอึนจะพาไปที่ห้อง
ไปนั่งรอที่ห้องรอนายท่านกลับมาแล้วกันนะ”
ผมเดินตามเด็กรับใช้ที่ชื่อเยอึนมาจนถึงห้องๆหนึ่ง
เธอเปิดประตูแล้วผายมือเชิงให้ผมเข้าไป
ผมก้มหัวขอบคุณเขาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าห้องนั้นไป
ในขณะที่ผมเดินเข้ามาผมก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องนี้ตกแต่งได้เรียบหรู
ทั้งเครื่องเรือนและของใช้จำเป็นในแบบฉบับผู้ชาย
บอกได้เลยว่าเจ้าของห้องต้องดูดีมากแน่ๆ เดิมเดินไปสำรวจห้องจนทั่ว
ก่อนที่จะมาจบลงที่ระเบียง
กลิ่นเทียนหอมอ่อนๆที่ถูกจุดไว้ในห้องมันทำให้ผมคลายความกังวลลงไปจุดหนึ่ง
ก่อนที่จะมองออกไปเบื้องหน้าที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องลงมา
…จะเป็นยังต่อ
ชีวิตผมจะเป็นยังไงต่อจากนี้ ยังสามารถโบยบินได้เหมือนเดิมอยู่รึป่าวน๊า…
ร่างสูงยืนตรงริมระเบียงอยู่นาน
จนเริ่มรู้สึกหนาวเขาจึงเดินกลับมายังเตียงหลังใหญ่ขนาดคิงไซด์ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงไม่นานหนังตาเริ่มจะหนักจนจะไม่สามารถลืมตาได้อีกเขาเอนตัวลงกับเตียงหวังจะได้หลับ
ในจังหวะนั้นเสียงลูกบิดก็ดังขึ้นทำให้ต้องหันไปมอง พบว่ามีร่างโปร่งของใครคนหนึ่งเป็นคนเปิดมันก่อนที่จะปิดลงแล้วเดินมาทางเขา
ทำให้ต้องลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง
เด็กหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนที่กำลังถูกความง่วงเข้าครอบงำ
แม้ดวงตาคู่นั้นจะหนักเพียงไหนแต่คนตรงหน้าก็พยายามข่มความง่วงเอาไว้
เป็นภาพที่น่าเอ็นดูยิ่งหนักสำหรับตัวเขา เขาเคลื่อนตัวไปประชิดอีกคนใช้มือค่อยๆดันอีกคนในนอนราบกับที่นอนก่อนจะใช้ตัวของเขาเองทายทับลงไปเพื่อปิดทางหนีของอีกคนซึ่งตอนนี้ร่างข้างใต้เริ่มจะต่อต้าน
“นะ นาย จะ ทำ อะไร! ปล่อย นะ !”คนที่ถูกดันให้นอนลงกับเตียงนุ่มพยายามใช้มือดันอกของอีกคน
ไม่รู้ว่าเพราะคนตรงหน้ามีแรงเยอะกว่าหรือเพราะเขากำลังง่วงบวกกับกลิ่นเทียนหอมที่เขาสูดดมมาอยู่นานสองนานนั้น
เหมือนว่ากล้ามเนื้อทุกอย่างมันอ่อนแรงจนถูกอีกคนจับแขนทั้งสองข้างตรึงไว้ด้านข้าง
ดวงแก้วนัตตาใสมองอีกคนอย่างหวาดกลัว
ความง่วงที่มีมันเริ่มจะหายไปหมดสติที่เหมือนจะหลุดกลับมาอีกครั้งแต่เรี่ยวแรงก็ยังไม่มีเหมือนเดิม
คนที่อยู่ด้านบนมองปฏิกิริยาที่สั่นน้อยๆของคนที่อยู่ด้านใต้อย่างชอบใจ
เขายกยิ้มให้คนด้านล่างน้อยๆก่อนจะตอบคำถามของอีกคน
“ทำให้นายเป็นคนของตระกูลหวงอย่างสมบูรณ์ไง”
สิ้นคำใบหน้าคมก้มลงไปหาอีกคนที่กำลังทำหน้าตื่นกับคำตอบ
ริมฝีปากหยักทาบทับลงไปยังริมฝีปากอวบของอีกคน
กดย้ำน้ำหนักลงไปจนคนรับต้องหันหน้าหนี
เมื่อเห็นความอีกคนพยายามส่ายหน้าหนีตน
เขาปล่อยมือที่ตรึงอีกฝ่ายไว้ แล้วยกมาจับใบหน้าของคนที่อยู่ข้างใต้ไว้จนไม่สามารถขยับหนีได้อีก
ริมฝีปากถูกทับลงไปอีกรอบ และคราวนี้อีกคนก็ได้รับมันอย่างจัง ทั้งความดุดัน และกริ้วกราดที่ส่งมาทางริมฝีปาก
เมื่อรู้ว่าอีกคนไม่ยอมที่จะให้เข้าไปหา อีกคนจึงใช้ฟันซี่สวยขบลงไปที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย
“อ้ะ! อือ อืออ”เมื่อถูกขบจนเลือดซิบทำให้ต้องเผยออกด้วยความเจ็บเป็นจังหวะเดียวกับที่อีกคนได้เข้าไปสัมผัสความหวานในโพรงปาก
ลิ้นร้อนซุกไซ้ไปทั่ว รุกไล่อีกคนให้จนมุม
ส่งผ่านความเร้าร้อนให้อีกคนได้อ่อนระทวยด้วยไร้ประสบการณ์
มือที่เป็นอิสระพยายามขัดขืนในคราแรกตอนนี้กลายเป็นว่าต้องกำเสื้ออีกคนขนยับยู้ยี้เพราะความรู้สึกใหม่ที่ได้รับจากริมฝีปากคู่นั้น
“อือ อืออ พะ พอ”
เมื่อถูกต้อนจนถึงมุม และอากาศเริ่มหมดก็เกิดอาการประท้วงอีกรอบ
จนอีกคนต้องผละออกมาจ้องมองดูผลงานที่เขาพึ่งสร้าง ริมฝีปากอวบแดงเจ่อกำลังกอบโกยเอาอากาศเข้า
ใบหน้าสวยเห่อสีแดง ดวงตาปริ้มเหมือนคนถูกมอมยา
ใบหน้าหน้าของอีกคนในยามที่กระทบกับแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทำให้อีกคนถึงกับยิ้มให้กับภาพตรงหน้า
ไม่รอให้อีกคนได้พัก
ริมฝีปากหยักทาบทับลงไปกับกลีบปากนุ่มอีกครั้ง ลิ้นร้อนตวัดเอาความหอมหวานจากคนตรงหน้าเก็บเกี่ยวให้ได้มากที่สุด
ถ่ายทอดความร้อนแรงให้อีกคนหลงมั่วเมา
มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเพื่อจุดประกายอารมณ์ของอีกคนให้ดิ่งลงไปอีก
มืออีกข้างค่อยๆปลดกระดุมของคนตรงหน้าออกเผยให้เห็นแผ่นออกขาวและเชอรรี่ผลเล็กที่ประดับอยู่บนอก
ลูบไล้หยอกล้อมันเล็กน้อยก่อนจะไล้ลงมาจนถึงท้องน้อยบีบคั้นอย่างหนักหน่วงสลับกับเบาบางเพื่อกระชากสติอีกคนให้ล่องลอยไปในอากาศ
“แฮก แฮ่ก อ่า อือ อือ”ริมฝีปากอวบที่หลุดพ้นจากการคุกคามที่แสนหวานได้ก็พยายามกอบโกยเอาอากาศเหมือนคนที่อยู่ท่ามกลางทะเลทรายแล้วเจอน้ำ ไม่ทันที่จะได้หายใจหายคอดีนักก็รีบเม้มปาก
เมื่อริมฝีปากหยักเปลี่ยนจุดไปยังกกหูขบกัดเบาๆสร้างกระแสบางอย่างให้อีกคนถึงกับขนลุก
กดจูบประทับตราตามลำคอผ่องให้เกิดรอยสีกุหลาบ
“ฮึก อึก อ่ะ อือ อือ อ่ะอือ” เมื่อถูกริมฝีปากดูดเม้มเม็ดเชอรรี่สีสวยคนที่อยู่ข้างใต้ก็เริ่มจะควบคุมตัวเองไม่อยู่
กระแสบางอย่างที่มีจุดเริ่มมาจากส่วนที่ถูกสัมผัสเล่นเอาอ่อนปวกเปียก
ขนอ่อนลุกไปตามแรงอารมณ์ที่อีกคนมอบให้
เสียงครางเบาๆเล็ดลอดออกมาให้อีกคนได้รับรู้ ด้วยความที่ไม่ประสีประสา
การแสดงออกที่ไร้เดียงสานั้นปลุกอารมณ์อีกคนให้อยากรุกหนักขึ้นไปอีก
…เหมือนลูกนกตัวน้อย
ที่ไม่ประสีประสาในการปีก…
มือหนาเลื่อนลงไปยังกางเกงของอีกฝ่าย
ทั้งที่ริมฝีปากยังปรนเปรอให้อีกคนไม่ห่าง
กางเกงตัวสวยพร้อมชั้นในถูกขว้างลงจากเตียงโดยไม่ไยดี ความเย็นที่ปะทะเข้ากับส่วนล่างทำให้คนกำลังบิดเร้าหันมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ
แต่การกระทำต่อมาของอีกคนทำให้เขาต้องรีบยกมือขึ้นมาห้าม
“ดะ เดี๋ยว ว ว อย่า นะ อ้า พอ เถอะ
อึก อือ” จากเสียงห้ามกลายเป็นเสียงครางกระเซ้าอย่างออดอ้อน
เมื่อริมฝีปากหยักก้มลงไปจูบกับของห้าม ปากร้อนๆอ้างับมันไว้ดุดเม้มอย่างเบาๆก่อนจะเปลี่ยนมาจาบจ้วง
กระชากจิตใต้สำนึกของอีกคนให้ขาดสะปัน หลงเหลือเพียงความหรรษาที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ฟันคมครูดไปตามความยาวเบาๆ สร้างกระแสบางอย่างราวกับไฟฟ้าไหลไปทั่วร่างของคนรองรับ
ทุกพื้นที่ที่กระแสนั้นไหลผ่านทำให้ขนลุกซู่และอ่อนแรง รูดขึ้นรูดลงอย่างช้าบ้างหนักบ้าง
ทำให้อีกคนได้แต่กระตุกเอนตัวตาม
มือสองข้างที่หวังจะใช้หยุดการกระทำของอีกคนตอนนี้ได้แต่บีบไหล่อีกคนไว้ด้วยความรันจวน
“อ่ะ อ่า หยะ หยุด เถอะ อ่ะ อือ มะ ไม่ไหว ละ แล้ว อึก”
เมื่อถึงปลายทางและความสามารถกลั่นบางสิ่งไว้หมดลง หยาดน้ำแห่งความสุขไหลเข้าสู่ปากหยักจนล้นออกมา แต่เจ้าของหาได้สนใจไม่เขาปาดสิ่งที่ล้นออกมาจากปากก่อนที่จะประกบจูบริมฝีปากอิ่มที่เขาสัมผัสแค่ไม่กี่ครั้งก็รู้สึกติดเหมือนดังสิ่งเสพติด
รสน้ำคามที่หลงเหลืออยู่ไม่เป็นอุปสรรคแก่ทั้งสองสิ้นที่ช่ำชองกวาดไปทั่วโพรงปากดุดดันเรียวลิ้นของอีกคนที่ตอบสนองเขาอย่างไร้เดียงสาร
“มาเป็นคนของตระกูลหวงเถอะนะครับ”
ริมฝีปากหยักถอนจูบออกมาให้อีกคนได้พักเอาอากาศเอ่ยขออย่างเอาแต่ใจ
ริมฝีปากก็คลอเคลียอยู่ใกล้ติ่งหูก่อนที่จะขบเบาๆให้อีกคนครางด้วยความเสียวซ่าน
“อือ”
“ตกลงแล้วนะครับ”
ไม่รอให้อีกคนประท้วงเขาเข้าไปคลอเคลียกับโพรงปากที่คิดว่าหวานมากสำหรับเขาอีกรอบ
นิ้วที่เยิ้มไปด้วยหยาดน้ำที่อีกคนพึ่งปลดปล่อยค่อยๆแทรกตัวไปในช่องทางสงวนผ่านเข้าไปในกลีบชมพู
“อือ อือ ไม่เอา นะ”
ถึงแม้จะมีตัวหล่อลื่นและอีกคนก็กระทำอย่างเบามือ แต่ด้วยความที่ไม่เคยมาก่อนทำให้เกิดการต่อต้านสิ่งแปลกปลอมนั้น
แต่มันก็ไม่ทำให้อีกคนหยุด เขาเพิ่มสองและสามเข้าไปก่อนจะเคลื่อนเข้าออกอย่างช้าๆ
“ผ่อนคลายหน่อยสิ” คำบอกเล่าราวกับคำสั่งถูกส่งออกมาให้คนที่กำลังต่อต้าน
ช่องทางนั้นมันคับแคบจนแทบจะขยับไม่ได้
จนทำให้อีกคนต้องบีบเค้นไปตามร่างกายของอีกฝ่าย
ลูบไล้อย่างแผ่วเบาบ้างแน่นหนักบ้าง ทั้งยังมีริมฝีปากที่คลอเคลียอยู่ที่อกเนียน
ปากหยักดูดเม้มบริเวณผลเชอรรี่ทั้งสองสลับไปมาจนเกิดรอยแดงกระจายไปทั่ว
กระแสบางอย่างไหลไปตามประสาทสัมผัสอย่างหนักหน่วงและถี่รั่วจนแทบจะหายใจไม่ออก
“อ่า ฮะ อือ อ่า อ่ะ อือ”
เสียงครางเริ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่องพร้อมกับช่องทางที่เริ่มคลายตัวจนสามารถขยับได้
เขาขยับมันออกมาจนเกือบหลุดแล้วดันเข้าไปอย่างเบาบ้างแรงบ้าง
และบางครั้งมันก็ไปถูกจุดไวสัมผัสจนอีกคนร้องออกมาอย่างดัง
พร้อมกับสีหน้ารันจวนแล้วมีหรือจะรอดพ้นสายตาไปได้
เมื่อรู้ว่าตรงไหนเป็นจุดไวไฟเขาก็มักจะกระแทกเข้าไปตรงจุดนั้น
“อ่า อ่ะ ตะ ตรง นั้ น อือ ฮะ พอ เถ
อะ ผม จะ ไม่ไห ว แล้ว” ดวงหน้าสวยเงยขึ้นอย่างต้องการอากาศ
เหงื่อทั้งเม็ดใหญ่เม็ดเล็กผุดขึ้นตามใบหน้าจนชื่น ภาพที่เหงื่อไหลตามไรผมลู่ลงมาแนบหน้าทำให้คนมองถึงกับกลั่นอารมณ์ไม่อยู่
เขารีบปลิดเสื้อซิบกางเกงของตนออกอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับดึงมันลงเผยให้เห็นบางสิ่งอย่างชัดเจนจนคนที่นั่งมองอยู่หน้าซับสี
“อ่ะ!”นิ้วที่ค้างอยู่ในตัวถูกดึงออกอย่างเร็วรวดจนอีกคนกระตุก
แต่เมื่ออีกอย่างที่เข้ามาแทนที่นั้นทำเอาน้ำตารื้อมากองรวมกันจนไหลอาบแก้มและหยดลงบนเตียง
เฮือก !
มือทั้งสองข้างไขว้คว้าไหล่หนาของอีกคนเป็นที่ยึดเกาะ
พยายามหนีสิ่งที่สอดแทรกเขามาในร่าง แต่มือหนาจับเอวตรึงไว้กับที่เมื่อรู้ว่าอีกคนคิดจะหนี
เขานำพาร่างกายของตนโถมเข้าหาช่องทางสีหวานโดยไม่สนใจความคับแน่นหรืออาการต่อต้านของอีกคน
“ อ่า ! อึก ฮึก ไม่นะ อย่า เจ็บ ฮือ อ
ขอร้องละ เอามันออกไป” ร่างที่นอนอยู่เด้งขึ้นมาหาอีกคน
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นจนคางติดกับอีกคน ความเจ็บที่ถูกส่งมาจากจุดที่ถูกอีกฝ่ายโถมเข้ามา
มันเหมือนจะฉีกร่างกายให้เป็นชิ้นๆ เหงื่อเม็ดใหญ่เกาะตามดวงหน้า จิกมือลงไปกับไหล่หนาเพื่อระบายความเจ็บ
ดวงตาที่นองไปด้วยน้ำ ร่างสูงมองอีกคนที่สั่นระรึกอย่างทรมาน แต่ก็ไม่คิดที่จะถอยออกมาเลย
เขายกมือขึ้นมาประคองดวงหน้า แล้วก้มลงไปคนที่กำลังสั่นระรึกอยู่
ปลอบประโลมด้วยการดูดเม้มริมฝีปากเต่งอย่างแผ่วเบาราวกับขอร้อง
…ไม่ใช่แค่อีกคนที่ทรมาน
เขาก็ทรมานเหมือนกัน …
“ซี๊ด ~ ผ่อนคลายหน่อย”ผนังที่รัดกุมกายเขาไว้มันทำให้รู้สึกดีจนต้องซูดปาก
แต่มันกลับคับแน่นเกินไปจนต้องเอ๋ยปากบอกอีกคน เขาพยายามที่จะควบคุมตัวเองไม่ให้หลงไปกับผนังอุ่น
ที่ทำให้เขาอยากจะกระแทกลงไปแรงๆให้หายจากความทรมานนี้สักที แต่ไม่อยากทำร้ายคนตรงหน้าไปมากกว่านี้
เขาพยามโน้มน้าวอีกคนให้ไปตามเขา เพราะหากอีกคนเกิดดื้อขัดใจเมื่อไรเขาก็ไม่รู้ว่าจะหยั่งตัวเองได้รึเปล่า
ซึ้งตอนนี้มันใกล้จะถึงจุดแล้ว
“อะ ออก ไ ไป ฮือ อ ออกไป เดี๋ยว นี้ ! อ่ะ อ้า” ดูเหมือนอีกคนจะไม่ให้ความร่วมมือ
แถมยังต่อต้านด้วยการผลักไหล่ให้ออกไป มันทำให้อีกคนถึงกับโยนจิตใต้สำนึกออกไป
“อ้า อ้า อ้ะ อ้า พะ อ่า พอ ฮือ อ อ อือ ฮือ อ หยุด หยะ หยุดก่อน เจ็บ เอ็บ เจ็บ”เขาไม่สนใจว่าร่างข้างใต้จะรับตนไหวรึป่าว ไม่สนใจเสียงร้องไห้ราวกับจะขาด ไม่สนใจคำขอร้องนั้นอีกแล้ว เมื่อคนข้างใต้เลือกที่จะต่อต้าน เขาก็ไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนอีกต่อไป ร่างกายที่ตอนแรกนอนนิ่งอยู่ในช่องทางคับ เริ่มขยับเข้าออกอย่างเนิบนาบ เนื่องจากเจ้าของต่อต้านการรุกราน ช่องทางสีชมพูเริ่มฉีดขาดเพราะการฝืนเข้าออกที่รุนแรงขึ้น เร็วขึ้น น้ำข้นสีแดงเป็นตัวช่วยในการหล่อลื่น มือหน้าจับใบหน้าของอีกคนให้เข้ามารับจูบจากตนปิดกั้นเสียงร้องอย่างน่าสงสารให้ลงคอไป เหลือเพียงแต่ความเร้าร้อนที่อีกคนมอบให้ มือที่ว่างลูบไล้บีบเค้นจนผิวสีขาวกลายเป็นสีชมพู สอดใส่ความเร้าร้อนของตนให้กับอีกคนได้รับรู้ ร่วมกันผจญภัยไปในเส้นทางแสนกลครั้งนี้ โดยมีเขาเป็นผู้นำในการเดินทางครั้งนี้ คนรุกเน้นที่จะไปสะกิดจุดไวสัมผัสของอีกฝ่ายเพื่อให้อีกคนได้เคลิ้มไปด้วยกัน เหมือนแม่นกสอนลูกน้อยบิน
“ อ่ะ อ่า อ่ะ อือ อือ ฮะ ฮือ อื อ อ่า”เสียงครางกระเซ้าอย่างยั่วยวนข้างหูของผู้นำที่ผู้ตามปล่อยออกมาไม่รู้ตัว
ทำเอาอีกคนค่อยๆเผยด้านมืดออกมา เขาเน้นหนักไปยังจุดที่คิดว่าเป็นจุดอ่อนไหว ยิ่งเสียงนั้นดังมากเท่าไร
เขายิ่งกดมันลงไปตรงนั้น ยิ่งกระเซ้ามาเท่าไรยิ่งเพิ่มแรงลงไปเท่านั้น
ยิ่งอีกคนยั่วยวนมากเท่าไร เขายิ่งกดมันลงไปให้ลึกเท่านั้น
“อือ ฮะ ฮา อึก อ่า นะ นา ย ต รง ตรง
นั้น” ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นมองเพดานส่งเสียงครางกระเซ้าด้วยความรันจวน
ดวงตาปรือไปในอากาศข้างหน้าราวกับคนไร้สติ
ใบหน้าเหยเกยด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ไปทั่วร่าง ก่อนที่จะโดนอีกคนจับใบหน้าลงมามองกับเขา
“จื่อเทา เรียกสิ” เขามองหน้าอีกคนที่แดงเห่อด้วยพิศสวาทที่ตนมอบให้
สั่งอีกคนให้เอ๋ยชื่อของตนด้วยสายตาบังคับ
แต่อีกคนเหมือนสติจะไม่อยู่กับตัวเขาจึงหยุดการกระทำทุกอย่างจนอีกคนเริ่มได้สติแล้วมองหน้าเขาอย่างสงสัยและเขิลอาย
“เรียกชื่อผมสิ แล้วผมจะทำให้”
คนฟังถึงกับหน้าซับสีก้มลงหลบด้วยตาเร้าร้อนที่มองมาเหมือนจะแผดเผา ก่อนจะเอ๋ยเสียงเบาๆ
แม้จะอายมากแค่ไหนแต่ความต้องการที่ตนไม่รู้จักมันชักนำให้ตามใจอีกคน
เพื่อที่จะได้หลุดจากความทรมานนี้สักที
“จ จื จื่อ เ ท า” มือหนาเชยคางอีกคนขึ้นมาสบตากับตน
ใช้สองมือบังคับไม่ให้หันหน้าหนี ใช้น้ำเสียงบังคับให้พูดตามที่ใจตน
“พูดอีกทีสิ พูดออกมาดังๆ
ผมอยากได้ยิน”
“จื่อ เทา อ้า!” ทันที่ที่ชื่อของผู้นำทางถูกเอ๋ยขึ้น
การผจญภัยครั้งนี้ก็เริ่มออกเดินทางต่อ ทั้งสองเกาะเกี่ยวซึ้งกันและกัน
มอบความเร้าร้อนจากริมฝีปากเป็นเชื้อเพลิง ความสุขสมเหมือนกับเดินทางไปในท้องฟ้า
ท่ามกลางอากาศที่สดชื่นสร้างความสุขให้แก่นกน้อย
“ฮะ จื่อ เทาอือ ใกล้ อ่า อ่ะ แล้ว จะ อือ ออ จะ ถึงแล้ว”เสียงครางกระเซ้าที่บอกถึงระดับการเดินทางของตนที่ตอนนี้ใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว
ทำให้อีกคนเร่งที่จะตามไปติด
“อย่า พึ่ง ทิ้ง กัน นะ คับ”
แน่นอนว่าตัวผู้นำเองก็มองเห็นจุดหมายอยู่รำไรและช่องทางที่เริ่มบีบรัดเขาอย่างถี่ๆก็พอจะรู้ว่าอีกคนใกล้จะถึงมากแค่ไหน
“ไม่ไหวแล้ว อ่า!” ด้วยความไม่ประสีประสาที่จะอดกลั่นได้
น้ำแห่งความสุขสดกระเซ็นไปทั่วหน้าท้องของทั้งสอง เมื่ออีกคนถึงจุดหมาย
โดยมีอีกคนที่กระแทกเข้ามาถี่ๆ ไม่นานร่างข้างใต้ก็กระตุกเพราะรู้สึกถึงของเหลวบางอย่างฉีดพุ่งออกจากกายของอีกคนที่อยู่ในร่าง
ก่อนที่เขาจะปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งลง
“นายนี่ สุดยอดได้เลย”
คนที่อยู่ด้านบนดึงกายออกจากคนข้างใต้อย่างเร็ว
ทำให้เกิดการเสียดสีกับผนังร้อนแล้วไปโดนจุดไวสัมผัสของอีกคนทำให้ครางออกมาเบา
“ เก่งมาก นับจากตอนนี้นายคือคนของฉัน
”เขาทิ้งตัวลงด้านข้าง ดึงร่างที่นอนอ่อนระทวยให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด
ก่อนที่มอบจูบที่ดื่มด่ำให้เป็นเหมือนรางวัลตอบแทนในการเดินทางครั้งนี้
ส่วนคนที่ถูกรุกรานก็ปล่อยให้อีกคนทำตามใจ เพราะตอนนี้สติถูกดึงเข้าสู่ห้วงนิทรา
โดยที่ไม่รู้เลยว่าเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกที
ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
.
.
นกตัวน้อยแสนสวย ไม่มีทางจะบินไปไหน
เพราะนับจากวินาทีนี้
ปีกแห่งอิสรภาพถูกตัดออกอย่างถาวรพร้อมกับกรงขังสีทอง
http://writer.dek-d.com/bumhyuk/writer/view.php?id=874044 <<< กลับไปเม้นกันด้วยนะ นี้ครั้งแรกของไรเตอร์เลยน๊า .<"
