at 3 KrisLay

.

.

.

“โอ๊ย ย ย...อือ ... อื้อ.” 

ในเมื่ออีกคนไม่ยอมโดยดีมันก็ต้องมีการบังคับเล็กน้อย คริสขบริมฝีปากอีกคนจนห่อเลือดทำให้อีกคนต้องร้องออกมา เป็นจังหวะให้เขาเข้าไปเก็บเกี่ยวความหอมหวานจากคนตรงหน้า รุกไล้อีกคนให้เหมือนปลาใหญ่ไล่ปลาตัวเล็ก มือทั้งสองข้างที่ย้ำอยู่ย้ายจากกระเบี้องมาเป็นแผ่นหลังขาวเนียน พร้อมทั้งใช้อีกมือกดท้ายทอยของอีกคนให้รับเขาได้อย่างเต็มที่

“อือ....อือ..อือ”

เสียงร้องประท้วงเพราะหมดอากาศของเลย์ทำให้อีกคนต้องผละออกมาอย่างเสียดาย

“อะไรกัน ทำเหมือนเพิ่งเคย ทั้งๆที่ก็รู้กันอยู่” 

คำพูดเชิงยอกเย้าของอีกคนทำให้ร่างเล็กขบฟันแน่น มองด้วยสายตาเคียดแค้นและก้าวร้าว สร้างความพึงพอใจให้แก่คริสเป็นอย่างมาก   มือเล็กกำแน่นก่อนจะยกขึ้นมาป้องกันตัวเมื่ออีกคนมีท่าทางจะโน้มตัวเข้ามาหาเขาอีกรอบ

“ไม่นะ! พี่คริสหยุด อ่า..”

เสียงห้ามดูเหมือนจะไร้ความหมาย เพราะตอนนี้ร่างสูงเลื่อนมือเข้าไปในเสื้อตัวบางของอีกคนลูบไล้ผิวขาวที่ลื่นมือพร้อมทั้งบีบเค้นรอบๆเอวอย่างเอาแต่ใจ ทั้งยังส่งสายตาเหยียดๆให้ร่างข้างใต้ที่กำลังดิ้นพล่านเพราะสัมผัสวูบวาบ

“ติดใจเจ้านั้นจนลืมแล้วหรอ ว่าร่างกายนี้ใครเป็นคนสอน หืม.. ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่จะประทับให้ใหม่ เอาให้น้องเลย์จำไปเลยว่าคลั่งได้ขนาดนี้”

คริสจับท้ายทอยของเลย์เข้ามารับจูบ กดลงไปเน้นๆส่งเรียวลิ้นร้อนกวาดหาความหวานของอีกคนอย่างเอาแต่ใจ มือน้อยๆจากที่เคยผลักไสตอนนี้กับกำเสื้ออีกคนไว้แน่น

“อ้า..พี่..คริ..คริส..”

เสียงครางหวานจากปากสวยดังขึ้นเรื่อยๆเพราะได้รับแรงกระตุ้นจากริมฝีปากของใครอีกคนที่กำลังดูดเม้มไปทั่วลำคอ  ใบหน้าคมไล้จากกกหูสู่ไหปลาร้าเรื่อยๆจนถึงแผ่นอกขาวเนียน เขากัดที่เม็ดชมพูใสนั้นแรงๆจนอีกคนถึงกับร้องเสียงหลง

“อ้า..พี่คริส...เจ็บ..” ตอนนี้ร่างกายของเลย์รับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่กรุ่นอยู่ข้างในอย่างต้านไม่อยู่  อารมณ์ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในกำลังไล่สติสัมประชันยะออกไปแล้วก้าวเข้ามาแทน  ใบหน้าสวยเงยเชิดขึ้นไปที่โคมไฟบนเพดานทั้งๆที่ในสมองมันขาวโพลนไปหมด

“อึก..อ่ะ..อ่า..” ร่างสูงจัดการกระชากเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกไปให้พ้นจากสายตา จับแก่นกายของอีกคนที่มันกำลังปริมออกมาเค้นราวกับทำโทษที่ร่างตรงหน้าลืมสัมผัสตน

“เลย์ พี่อยากให้จดจำคนๆนี้ไว้”

คริสผลิกตัวอีกฝ่ายให้ไปเผชิญกับกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภายของคนสองคนโอบกอดกันโดยไร้อาภรณ์ ใบหน้าของคนทั้งสองแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์จะแตกต่างกันก็ตรงที่ใบหน้าของเลย์เหมือนจะขาดใจอยู่ร่อมร่อส่วนอีกคนที่ซ้อนทับลงมานั้นยิ้มอย่างเริงร่า

 คริสโน้มใบหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอหอมที่มีกลิ่นของสบู่อ่อนอย่างชื่นใจ ใช้ฟันขบกันที่ซอกคอและหัวไหล่ให้เป็นรอยตีตราเอาไว้ว่าร่างนี้เป็นของเขา ทั้งยังมือข้างนั้นที่ชักรูดแก่นกายของอีกคนไว้จนแทบจะถึงจุดสร้างความทรมานเหลือหลายให้แก่ผู้ถูกกระทำ

“อ่ะ อ่ะ..อ่ .. จะถึงแล้ว...อึก..”

“จะไปไหน พี่ยังไม่ให้ไปนะ”

ราวกับซาตาน เมื่อความรู้สึกของเลย์ตอนนี้แทบจะถึงจุดอีกฝ่ายก็ปล่อยมือเสียดื้อ ทำให้เลย์มองผ่านกระจกอย่างไม่เข้าใจในรอยยิ้มที่ส่งมา

“พี่..คริสจะ.ทำอะไร .ไม่น ...อ๊ากก อึก..อึก”

เลย์ที่เหมือนจะสงสัยในการกระทำต้องรีบร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่ออีกคนใส่ตัวตนของเขาเข้ามาโดยที่ยังไม่ได้พร้อม ความเจ็บปวดเพราะความใหญ่ของอีกฝ่ายทำให้จุกจนแทบจะทรุด กล้ามเนื้อแขนที่ยันกับผนังไว้บิดแกร่ง แตกจากอีกคนที่แทบจะเสร็จไปเลยที่เดียว

“อ้า...น้องเลย์ยังเหมือนเดิมนะ หืม..แสดงว่าไม่ได้เสร็จมันแต่มันเสร็จสินะ หึหึ”

แววตาราวกับซาตานที่เหมือนถูกใจอะไรสักอย่างสะท้อนในกระจกจนเลย์อยากจะตายลงตรงนี้

“สา..ร..เ..ล..ว”

ตอนนี้ในหัวของเขาไม่สามารถสรรหาคำไหนออกมาตอกใส่หน้าอีกคนได้ เพราะตอนนี้ตัวเขานั้นไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ทีจะต่อปากต่อคำได้

“อ๊า..อัก.. อึก..อือ..อืม..อือ”

ทั้งๆที่รู้ว่าคนข้างใต้นั้นยังปรับตัวไม่ได้อีกคนก็ยังจะดึงดันที่จะเข้าไปหาความสุขจากอีกคน ผนังร้อนและความคับแน่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาพอใจมากกับการเริงรักครั้งนี้ ตัวเขาไม่เคยคิดที่จะแคร์ในความรู้สึกของใครและแน่นอนคนตรงหน้านี้ด้วยถึงแม้จะเป็นน้องก็ตาม

…ตัวเขาคือนักธุรกิจนิ ไม่ใช่นักบวชจะได้ใจบุญ…

“ซีดด เลย์ พี่มีข้อจะเสนอ..”

เขาจับใบหน้าของอีกคนที่ก้มหนีให้มองดูบทรักของเราทั้งคู่ด้วยใบหน้าที่แตกต่างกัน  พลางสนทนาข้างหูให้อีกคนขนลุกเกรียวไปทั้งตัว และสะโพกเขาก็ยังคงทำหน้าที่ดีมากซะจนอีกคนตอบได้แต่ประโยคเดียว

“อือ..อือ..”

“พี่ต้องการคนคนหนึ่ง”

“อ่า...อึก..อือ.”

“มาดูแลพี่อย่างใกล้ชิด”

“อือ..อือ..”

“และคนคนนั้นต้องเป็นคนที่บ้านของนาย”

“...อือ..”

“ส่งมินซอกมาอยู่กับพี่ซะ”

“...ม่า...ย..อ้า..”

สิ้นสุดการสนทนาพร้อมกับคนตัวเล็กเดินทางถึงปลายสายรุ้ง เลย์ปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามืออีกคน โดยมีคริสตามมาติดๆ เขากระแทกเข้าไปหาเลย์อย่างแรงก่อนจะปล่อยน้ำรักออกมา ทำให้เลย์ทรุดฮวบลงตรงนั้นเพราะความเหนื่อยโชคยังดีที่อีกฝ่ายรับไว้ไม่งั้นเขาคงได้ไปกองที่พื้นห้องน้ำแน่นอน

เลย์เงยหน้าขึ้นมองคริสด้วยสายตาขอบคุณที่อย่างน้อยเสร็จแล้วไม่ทิ้งเขา แต่เมื่อพบกับรอยยิ้มบนใบหน้าเข้มเลย์จึงลบคำขอบคุณไปในทันที

กลับไปต่อเลยจ้า >>http://writer.dek-d.com/bumhyuk/story/viewlongc.php?id=871992&chapter=4 <<

ปล. เม้นด้วยนะ นี่คือการบังคับ 555

บทที่ 1 นกน้อยในกรงทอง

ความโหดร้ายต่อจากนี้เป็นสิ่งที่ตัวคริสเองไม่ต้องการให้มันเกิด  เมื่อตัวเขาเองยังไม่พร้อมที่จะรับมัน และไม่อย่างที่จะรับอารมณ์ของซาตานในตัวของอีกคน  ถึงแม้ในสมองพยายามตะโกนร้องบอกให้ปฏิเสธ แต่ร่างกายนั้นกลับคุ้นชินและตอบรับกับสัมผัสของอีกคน

ริมฝีปากหยักทาบทับลงมากับริมฝีปากของอีกคน กดทับมันด้วยแรงอารมณ์ที่กรุ่นของข้างใน ส่งผ่านความรู้สึกที่มีให้อีกคนได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเขากำลังกริ้วกราดและพร้อมจะทำลายทุกอย่างให้พังลง

ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปากโดยมีอีกสิ้นพยายามหนี แต่ถึงกระนั้นพื้นที่ในปากมันคงจะแคบเกินไปเมื่อหนีไปทางไหนก็เหมือนจะจนมุม มีทางเดียวคือต้องโต้ตอบ  สัมผัสที่คุ้นเคยและเสียงซ่านแล่นจากโพรงปากสู่ส่วนต่างๆให้ขนอ่อนให้ลุกพรืด  มือที่ใช้ปิดกั้นทางหนีของร่างข้างใต้ เริ่มทำหน้าที่ใหม่  ปลายนิ้วทั้งห้าดึงร้นชายเสื้อให้สูงขึ้นก่อนจะส่งความร้อนจากฝ่ามือสู่ร่างข้างใต้ให้หลงใหลจนต้องครางออกมา

แควะ!

เสียงผ้าที่ถูกดึงจนขาดบวกกับความรู้สึกเย็นที่เข้ามากระทบกายทำให้คริสถึงกับเบิกตากว้าง แล้วเริ่มประท้วงอีกคนที่กำลังปล้ำจูบเขาอย่างเอาเป็นเอาตายจนตัวเขาแทบจะไม่มีอากาศหายใจ

“ทะ...เทา..อือ.อยะ..อย่า..” จากสัมผัสร้อนที่ส่งมาจากฝ่ามือที่คุ้นเคยสู่ผิวกายทำให้สีขาวกลายเป็นสีชมพูอ่อนไม่ยาก  อย่างกายที่มักจะซื่อตรงจนคนเป็นเจ้าของแทบอยากจะตายลงตรงนี้  ฝ่ามือร้อนไล่จากท้องน้อยขึ้นมาจนถึงผลเชอรี่ใช้นิ้วโป้งไล้วนอย่างแผ่วเบาสลับกับหนักแน่นเหมือนหลายคืนที่ผ่านมา  ริมฝีปากยังคงหยอกเย้ากับใบหน้าและลำคอของอีกฝ่ายให้สติที่มีหลุดลอยออกไป

“อย่า..ทำ..ตอนนี้...เทากำลังโมโห...พี่..นะ” เมื่อรู้ตัวว่าขัดขืนไม่ได้บวกกับสติที่เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของอีกคนทำให้ต้องอ้อนวอนให้อีกคนหยุด เพราะทุกครั้งที่เทาลงน้ำหนักไปที่มือทำให้เขารับรู้ได้เลยว่าตอนนี้เทาทำไปเพราะแรงอารมณ์แม้จะเป็นมือคู่เดิมที่เคยสัมผัส แม้จะเป็นริมฝีปากคู่เดิมที่เคยเคล้าคลอด้วย แต่กลับไม่ใช่ตัวตนเดิมที่ทำให้เขาหวั่นไหน

…ตัวตนในตอนนี้ของเทาทำให้คริสกลัว…

“ผมอยากกินเค้กซะแล้วสิครับ” เทาเงยหน้าผละออกจากร่างของอีกคนที่นอนหอบหายใจระรวนอยู่บนโต๊ะด้วยรอยยิ้ม ร่างกายเปลือยเปล่าที่เขาเพิ่งจัดการกระชากพลางเหลือบไปเห็นกล่องเค้กของอีกคนจนคิดไอเดียบางอย่างขึ้น

เขาหยิบกล่องเค้กขึ้นมาเปิดเผลอให้เห็นเค้กช๊อคโกแลคที่มีครีมอยู่เล็กน้อย ปากหยักยกยิ้มทีหนึ่งก่อนจะใช้มือไปปาดเอาครีมที่อยู่บนเค้กมาเต็มมือ  เขาส่งยิ้มให้อีกคนนอนแผ่อยู่ใต้ร่าง

“ทะ...เทา..จะทำ..อะไร..น่ะ”คริสทำหน้าตื่นเมื่อรับรู้ถึงรอยยิ้มของอีกฝ่าย เขาพยายามลุกขึ้นแต่อีกคนใช้ฝ่ามือข้างที่มีครีมช๊อคโกแลตผลักให้ลงไปนอนเหมือนเดิมก่อนจะใช้มือข้างนั้นละเลงไปตามอกเน้นวนรอบๆลูกเชอรี่จนอดที่จะครางรับไม่ได้

 

“ก็ผมอยากกินช๊อคโกแลค”เทาส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้อีกคนที่เริ่มจะปริ่มด้วยอารมณ์ที่ตัวเขาเป็นคนสร้างให้ มือที่ว่างจัดการถอดกางเกงตัวสวยให้ลงไปกองที่พื้น เขามองไปยังคริสน้อยที่กำลังปริ่มน้ำ มือหนาลูบไล้คริสน้อยผ่านเนื้อผ้าสีเข้มเพื่อแกล้งอีกคนให้สำลักความสุข

 

บนเนื้อสีชมพูอ่อนถูกแต่งแต้มไปด้วยสีของช๊อคโกแลตสีน้ำตาล ปากหยักก้มลงดูดกลืนช๊อคโกแลตนั้นอย่างกระหายโดยฉะเพาะลูกเบอรี่วีชมพูที่จงใจกัดมันเบาๆแล้วดูดอย่างแรงจนคนข้างใต้เด้งรับ 

“เทา...เทา...จื่..อ เ..ทา..”เมื่ออารมณ์ภายในตัวของคริสก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างโผบินขึ้นสู่ที่สูงจนเห็นปลายรุ่งร่ำไรคนที่อยู่ด้านบนก็หยุดดื้อๆซะงั้น  ดวงตาหวานเยิ้มจ้องมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจในการกระทำ แต่ก็ต้องหันหน้าหนีเมื่อเริ่มจะเข้าใจแล้วว่าอีกคนจะทำอะไร เทาจัดการช่วงล่างของตัวเองให้เปลือยเปล่า ทำให้คริสเห็นเจ้านายน้อยซะเต็มตาก่อนที่คริสจะโดนผลักลงไปอีกครั้ง  เทาจับขาทั้งสองข้างของคริสให้เกี่ยวเอวเขาไว้ แล้วประกบจูบอย่างจวบจ้วงอีกครั้ง และมือคู่นั้นก็เริ่มปลุกปั่นเปลวไฟอีกครั้งโดยการลูบไล้บีบเค้นตรงส่วนของสะโพกกับแก้มก้น

“คราวนี้ของจริงนะครับ” เมื่อรับรู้ว่าอีกคนกำลังจะตายเพราะจู่ที่ดุดันนั้นเขาก็ผละออกเพื่อพูดบางประโยคและให้อีกคนได้อากาศ

สิ้นคำเตือนไม่เท่าไร ไม่ทันที่คริสจะได้ตั้งตัว เทาน้อยก็วิ่งเข้าใส่ปากทางสีชมพูที่ฝืดเคืองเพราะไม่ได้รับการเตรียมอย่างที่ผ่านมาจนอีกคนร้องขอความเมตตา

“อ้า!!.. เทา..เจ็บ..ฮึก...อย่า...เพิ่ง..อือ...อึก..อ่ะ..เจ็บ..”เสียงขอร้องเหมือนจะขาดใจของคนไม่ได้ทำให้คนรุกร้านยอมอ่อนข้อ  เทารู้ดีว่าการใส่เข้าไปทั้งอย่างนี้จะทำให้อีกคนเจ็บและตัวเขาเองก็อาจจะขยับไม่ได้ 

แต่จะสนอะไร ในเมื่อมีเลือดค่อยหล่อลื่น

สนแค่ว่าทำยังไงให้ร่างตรงหน้าหมดแรงหนีเป็นพอ

แม้จะไม่ต้องเห็นด้วยตาแต่ความรู้สึกของผู้รับตอนนี้ก็รู้แล้วว่าด้านหลังของเขานั้นคงมีเลือดซึม  ความรู้สึกเจ็บแล่นไปตามสันหลังทั้งยังมีความรู้สึกถึงของเหลวบางอย่าง  ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าเป็นเลือด เพราะอีกคนยังไม่ได้เตรียมอะไรให้เขาเลย มันคงเป็นไปไม่ได้ที่ความรู้สึกชื้นแฉะนี้จะเป็นอย่างอื่นนอกจากเลือดของตัวเขาเอง

“อ่ะ ...ฮะ....อ่า...อ่า...อึก...เจ็บ...เทา...พี่..จะ ....เจ็บ”เขาเพียงแค่หวังว่าคนที่รุกรานเขาอย่างดิบเถื่อนนี้จะอ่อนขึ้นมาบาง  แต่เปล่าเลย  เมื่อเขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีนิลคู่นั้น มันมีแต่ความรู้สึกที่อยากจะลงโทษเขาเท่านั้น

“เจ็บหรอ ดี! เจ็บแล้วเข็ดด้วยนะ!”ไม่มีความอ่อนโยนให้ มีเพียงแรงรุกอย่างรุนแรงเท่านั้นที่ส่งเข้าไปให้อีกคน  แม้อีกฝ่ายจะขยับหนีแต่เขาก็ตรึงไว้แล้วกระแทกมันเข้าไปแรงให้สมกับความร้อนรุ่มที่รุมทำร้ายเขาอยู่ตอนนี้

“อืม....อืม....อ่า...ผมชอบจัง”เหมือนกำลังเห็นสายรุ่งอยู่รำไรเพราะความสุขที่ได้รับ ผนังอุ่นร้อนที่ทำเอาขนลุกเกรียวไปทั้งตัว รวมทั้งการบีบรัดและตอบสนองเป็นจังหวะทำให้เขาคิดว่าตัวเองเสพติดคนๆนี้แล้วแน่ๆ เขามองลงไปยังคนข้างใต้ที่มีน้ำตาคลอข้างแก้มจนน่าสงสาร ทั้งยังมือที่จิกลงไปบนโต๊ะเพื่อระบายอารมณ์  เขาไม่คิดที่จะให้อีกคนไปถึงฝั่งด้วย การร่วมรักครั้งนี้ขอเป็นเขาคนเดียวที่ไปถึงจุด

ไม่นานน้ำรักถูกปล่อยเข้าไปในตัวของร่างข้างใต้ที่จะหลับแลมิหลับแลซ้ำยังมีอาการค้างเนื่องจากไม่ได้ถูกปลดปล่อย  เป็นอย่างนี้สิถึงจะดี ราตรีนี้ยังอีกยาวสำหรับเขาและคริส

“คืนนี้ผมจะจัดกิจกรรมให้เต็มทีนะครับ” เหมือนจะสงสารที่เห็นอีกคนค้างไม่ถึงสายรุ้ง เขาเอื้อมมือไปชักรูดเจ้าคริสน้อยให้มันกลับมาสู้มืออีกครั้ง และก็เป็นดังหวังดวงตาที่ปริ่มจะหลับเบิกตากว้างพร้อมกับเสียงคราง  อารมณ์ที่ยังค้างคาเริ่มจะติดไฟอีกครั้งพร้อมกับสัมผัสจากเจ้าเทาน้อยที่อยู่ในตัวของอีกคนกำลังเรียกร้องการขยับ  ช่องทางสีหวานตอดเทาน้อยเป็นจังหวะเป็นการปลุกเร้าเทาน้อยให้กลับมาร่าเริงอีกครั้ง

เทาจับคริสให้ขึ้นมาอยู่ด้านบนส่วนตัวเทานั้นนั่งลงที่โต๊ะทำให้คริสต้องรีบคล้องคออีกคนไว้เพราะกลัวจะหงายหลัง ร่างของคนข้างบนบิดเร้าไปตามจังหวะที่เขามอบให้

“ทำให้ผมหน่อยสิ” เทาที่เหมือนจะอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อยอ้อนอีกคนให้เริ่มขยับ แค่เหมือนอีกคนจะอายจนดื้อไม่ยอมขยับทำให้มือที่ชักหยุดลงดื้อๆจนอีกคนทำสายตาไม่พอใจใส่

“พี่ทำให้ผม ผมจะทำให้พี่”เหมือนจะเป็นคำอ้อนเชิงคำสั่ง ทำให้หน้าสวยต้องรีบก้มหลบ แล้วตอบกลับไปด้วยเสียงเบา

“พี่ทำไม่เป็น” คำตอบที่ทำให้อีกคนหัวเราะลั่น เขาจับหน้าอีกคนให้มาเผชิญหน้ากับเขาก่อจะเอ่ยด้วยแววตาจริงจัง

“ถ้าพี่ทำได้เท่าไหนก็เท่านั้น แต่ถ้าให้ผมทำ....อื้ม” ไม่ต้องรอให้พูดจบ  คริสก็พอจะรู้แล้วว่าหากอยู่เฉยให้คนตรงหน้าทำเอง ตัวเขาเองแหละที่จะแย่  เขาก้มลงไปจูบอีกคนแบบเด็กน้อยเพิ่งเริ่มเรียนรู้แม้ว่าอีกคนจะสอนเขามาหลายคืนแล้ว แค่เขาก็ยังคงเป็นเด็กอนุบาลอยู่ดี

คริสค่อยๆโยกไปมาอย่างช้าพร้อมกับครางอือๆในลำคอ ดวงหน้าแหงนเชิดขึ้นไปบนเพดาน ในหัวของอีกคนไม่สามารถจะรับรู้อะไรได้อีกนอกจากความว่างเปล่าแลนความเร้าร้อนที่เขาส่งให้อีกคนที่อยู่ข้างใต้และคนข้างใต้ก็ส่งมาให้เขา  มือทั้งสองขาวางไว้บนไหล่หนาบีบมันทุกครั้งที่ความเสียวซ่านแล่นขึ้นมาจนถึงสมอง  รวมทั้งมือของอีกผ่านที่บีบเค้นไปตามตัวและคริสน้อย

“กว่านี้อีกสิ....อืม...กว่านี้อีก...”คำสั่งจากปากหยักที่ดูเหมือนจะง่ายแต่กับอีกคนนั้นไม่สามารถจะเร่งความเร็วให้ได้เท่าที่เขาต้องการ เขาจึงจับอีกคนพลิกลงมากระแทกเข้าหาตามที่ใจต้องการจนอีกคนร้องเสียงหลง

“อ้า! อ่ะ อ้า อ้า อ้า กะ..ใกล้..แล้ ... ว” คริสเอ่ยออกมาราวกับจะขาดใจพร้อมเสียงครางที่บ่งบอกถึงว่าเส้นรุ่งใกล้แค่เอื้อม

“.........อ้า........” ไม่นานเกินรอความสุขที่มากองรวมอยู่ที่ปากทางก็พุ่งออกมาจนเลอะหน้าท้องของทั้งคู่ ไม่นานคริสก็ต้องสะดุ้งเมื่อรับรู้ได้ถึงความอุ่นชื้นที่ฉีดพุ่งเข้าสู่ตนและเหมือนมันจะมีมากจนล้นออกมาแล้วไหลออกมาเปรอะเปื้อนทั่วบริเวณรอบๆ

ดวงตาของคนข้างใต้เริ่มจะหลับลงอีกครั้งเพราะความเหนื่อยล้า  แขนทั้งสองข้างกอดคอของอีกฝายไว้เริ่มจะคลายออก บ่งบอกว่าร่างตรงหน้าสิ้นเรี่ยวแรงพร้อมที่จะเข้าสู่นิทราแล้ว  แต่ก็ต้องกระตุกอีกครั้งเมื่ออีกคนดึงแก่นกายออกมาอย่างรวดเร็วแล้วกระชากเขาให้ไปยังอีกห้อง

อย่าลืมกลับไปเม้นด้วยน๊า  http://writer.dek-d.com/bumhyuk/writer/viewlongc.php?id=874044&chapter=5